Detektory chromatografii jonowej

Detektor konduktometryczny w chromatografii jonowej mierzy zmiany w przewodności elektrycznej w celu wykrywania i oznaczania ilościowego jonów. Oto jak to działa:

1. Eluent, czyli ciecz zawierająca próbkę i jony, przepływa przez kolumnę separacyjną w układzie chromatografii jonowej.
2. W kolumnie separacyjnej anality są rozdzielane (wymiana anionowa lub kationowa) i wprowadzane do celi przewodnictwa z rozdzielczością czasową. Ogniwo konduktometryczne zawiera dwie elektrody, do których przyłożone jest małe napięcie.
3. Obecność jonów w eluencie wpływa na przewodność ogniwa. Jony zwiększają przewodność elektryczną eluentu, powodując zmiany w prądzie elektrycznym przepływającym przez ogniwo.
4. Zmiany przewodności elektrycznej są przekształcane na sygnały elektryczne. Sygnały te są zazwyczaj wzmacniane i wysyłane do systemu gromadzenia danych w celu dalszego przetwarzania i analizy.
5. Odpowiedź detektora kalibruje się przy użyciu znanych standardów w celu ustalenia związku pomiędzy generowanym sygnałem a stężeniem jonów analitu. Kalibracja ta pozwala na ilościowe oznaczenie jonów analitu w próbce.

.

Detektor UV/VIS w chromatografii jonowej mierzy absorpcję światła przez związki w próbce i dostarcza informacji o ich obecności i stężeniu w próbce. Oto jak to działa:

1. Detektor UV/VIS składa się ze źródła światła, które emituje szerokie spektrum światła, w tym ultrafioletowe (UV) i widzialne (VIS).
2. Próbkę rozpuszczoną w odpowiednim rozpuszczalniku wprowadza się w sposób ciągły do układu chromatograficznego i przeprowadza przez komorę przepływową.
3. Gdy próbka przepływa przez kuwetę przepływową, wchodzi w interakcję z wiązką światła emitowaną przez źródło światła. Niektóre długości fal światła są pochłaniane przez związki obecne w próbce.
4. Detektor UV/VIS mierzy ilość światła przechodzącego przez próbkę (przepuszczalność), a nie pochłanianego. Dokonuje tego poprzez porównanie intensywności wiązki światła przed i po przejściu przez próbkę.
5. Detektor generuje sygnał elektryczny proporcjonalny do ilości światła przechodzącego przez próbkę. Sygnał ten jest zazwyczaj przekształcany na wartość liczbową lub pik chromatogramu, wskazujący absorbancję próbki przy określonych długościach fal.
6. Odpowiedź detektora kalibruje się przy użyciu znanych standardów ze znanymi stężeniami związków. Ta krzywa kalibracji ustala zależność pomiędzy absorbancją a stężeniem analitu będącego przedmiotem zainteresowania. Porównując absorbancję próbki z krzywą kalibracji, można określić stężenie analitu w próbce.

.

Detektor amperometryczny to rodzaj detektora elektrochemicznego powszechnie stosowanego w chromatografii do wykrywania i oznaczania ilościowego związków analitu. Oto jak to działa:

1. Detektor amperometryczny składa się z ogniwa elektrochemicznego zawierającego dwie elektrody: elektrodę roboczą (WE) i elektrodę odniesienia (RE).
2. Gdy związki analitu wymywają się z kolumny chromatograficznej, docierają do ogniwa elektrochemicznego. W zależności od charakteru ulegają one reakcjom utleniania lub redukcji na powierzchni elektrody roboczej.
3. Podczas reakcji utleniania lub redukcji elektrony są zyskiwane lub tracone przez badane związki. To przeniesienie elektronów generuje prąd elektryczny proporcjonalny do stężenia analitu.
4. Prąd elektryczny wytwarzany w reakcji utleniania lub redukcji mierzony jest za pomocą detektora amperometrycznego. Prąd jest zwykle wzmacniany i przekształcany na wykrywalny sygnał.
5. Aby określić stężenie analitów, odpowiedź amperometrycznego detektora kalibruje się przy użyciu znanych standardów o znanych stężeniach. Kalibracja ta pozwala na ilościowe oznaczenie związków analitu w próbce.